Droom van eigen bedrijf

Donderdag 22 november 2007 - Danser, tegelzetster, klokkenmaker. Enkele tientallen, vaak kansarme jongeren zijn de afgelopen twee jaar in Tilburg een eigen bedrijfje gestart. Jeugdwerkcorporaties (JWC) Brabant hielp ze ‘hun droom te volgen’. Tijdens een conferentie in Den Bosch presenteert de stichting JWC morgen de eerste resultaten. De in Tilburg, Deurne en Roosendaal beproefde werkwijze wordt begin volgend jaar vervolgens in boekvorm aan alle Nederlandse gemeenten aangeboden. Die werkwijze klinkt even simpel als aantrekkelijk: ga uit van wat een jongere wil, niet van zijn beperkingen. De deelnemers zijn werkloos, hebben in de regel geen afgemaakte opleiding, soms een handicap of psychisch probleem. “Wij vragen: wat wil je, wat is je droom? Die gaan we realiseren”, zegt Peter Spijkers, JWC-coördinator in Tilburg.

En dat is wat anders dan het standaardaanbod bij het CWI of UWV voor een saai baantje en/of opleiding. “Maak een plan, bedenk wat jou uniek maakt. Dat voeren we uit, niet in een keer, maar in stappen”, zo hield Spijkers zijn kandidaten voor. Hij fungeerde vervolgens als coach, aanjager, vraagbaak en wegwijzer. En hij beschikte over een flinke zak geld. De Europese Gemeenschap alleen al had voor heel Brabant 750.000 euro over voor dit verfrissende project. Deelnemende partijen waren jeugdzorgaanbieders, ook de provincie en gemeenten. Jonge ondernemers kregen gemiddeld 6.000 euro om door de startfase heen te komen.

De werkwijze lijkt succesvol, in ieder geval in Tilburg waar 90 procent van de deelnemers zich een inkomen heeft weten te verwerven. Een dertigtal bedrijfjes is van de grond gebracht: kunstrestauratie, theaterbedrijfje, tegelzetster, klokkenmaker, twee dansscholen, twee meubelmakerijtjes, een kledingwinkel. Een aantal heeft de thuisbasis in de jongerentempel Hall of Fame. Via de corporatie wordt voordeel behaald bij verzekeringen, belasting en administratieve hulp. “Trots ben ik op ze allemaal. Maar leuk is de jonge vrouw die kunstfotografe wilde worden. Ze begon met foto’s van families die grootouders bezoeken in het verzorgingshuis. Maar via prijsvragen wist ze ook door te dringen tot het Epson Fotofestival in Naarden. Nu wordt ze geregeld gevraagd door musea.” Maar zou dit ook werken voor jongeren die niets willen, overlast veroorzaken of erger? Spijkers, die ook werkt met jongeren in de Utrechtse wijk Kanaleneiland, is ervan overtuigd. “Deze jongeren voelen zich onbegrepen door ‘witte instellingen’. Maar als je met ze gaat praten, hebben ze allemaal een droom. Dat hoeft niets hoogdravends te zijn. Vaak is het gewoon huisje, boompje beestje.”
Links:

www.jeugdwerkcorporaties.nl
www.brabantsdagblad.nl