Solvid donateur van Stichting The Banyan Trust

July 8, 2010 on 9:17 am | In Nieuws | geen commentaar

Wij proberen ook nu weer om u, zo direct mogelijk, mee te laten leven met het wel en wee van onze kinderen.  Op deze manier krijgt u een goede indruk hoe het met de kinderen gaat en waar zij mee bezig zijn.

 

Op 25 maart j.l. werd officieel een nieuwe fase ingeluid voor het Sanjeevani project. Het project is verhuisd naar een nieuwe locatie en de kinderen zijn maandenlang bezig geweest met de voorbereidingen voor de feestelijke openings-ceremonie die bijgewoond werd door sponsors en vrienden van het project. Ondanks de hitte van 40 graden en urenlange stroomuitval slaagden de kinderen erin een dans op te voeren, een modeshow te houden, een sketch te doen en luidkeels een lied te zingen. Het enige wat even fout ging in de regie was het meisje Jelli in een weelderige bruidsjurk, die het toneel niet meer wilde verlaten en koppig te kennen gaf de jurk nooit maar dan ook nooit meer uit te willen trekken. Gelukkig was er even later voor de gelegenheid een groot stuk taart waarmee ze snel kon worden omgekocht.

Het nieuwe gebouw ligt weliswaar nog in dezelfde sloppenwijk, maar in een rustiger hoek letterlijk aan de rand van de stad op een opgespoten en opgehoogd stuk land, met wijds uitzicht over water, een verkoelende bries en open velden. De verwachting is dat Dhaka, een van de snelstgroeiende steden ter wereld, deze open onbebouwde plekken binnen een jaar of vijf volkomen zal hebben opgeslokt. Voorlopig is de enige toegangsweg naar het project nog een nauw zandpaadje, niet eens begaanbaar voor Sanjeevani’s schoolbusfiets die de kinderen daarom 100 meter verder opwacht. Zolang er naast het nieuwe gebouw niet wordt gebouwd kunnen de kinderen buitenspelen in een koeler seizoen.

 

Sanjeevani op de begane grond, de grond wordt binnenkort opgehoogd en de kelder afgesloten. Sanjeevani ligt op veilige hoogte voor de jaarlijkse overstromingen.

 

Met vriendelijke groet,

Namens Stichting The Banyan Trust

 

Stichting The Banyan Trust is opgericht in 1998 in Nederland en Engeland met als doel structurele hulp te bieden aan kinderen met een handicap in India en elders. In nauwe samenwerking met lokale partnerorganisatie OFFER werd het Apanjan Project opgericht, dat inmiddels is verhuisd naar het West-Bengaalse platteland en uitgegroeid is tot een bruisende leefgemeenschap van twee tehuizen met 60 bewoners, een bruisend dagcentrum met 100 leerlingen en een kinderkliniek. Het Apanjan Project vaart nu echter haar eigen koers en OFFER heeft de volledige fondsenwerving  op zich genomen. Sinds maart 2008 heeft Stichting The Banyan Trust met het Sanjeevani Centrum haar horizon verbreed naar Bangladesh. In nauwe samenwerking met onze lokale ontwikkelingspartner SLUM bieden we in de hoofdstad Dhaka gespecialiseerde hulp aan kansloze, gehandicapte kinderen in een straatarme sloppen-gemeenschap. In het gebouw van Sanjeevani bevindt zich ook de Bright Stars School, een inclusieve school voor kinderen uit dezelfde sloppenwijk, een project waaraan Stichting The Banyan Trust tevens deelneemt.

 

 

 

 

 

 

Solvid sponsor van stichting Medora

July 8, 2010 on 9:02 am | In Nieuws | geen commentaar

Aan alle sponsoren van de stichting Medora,

Vorige week zijn we teruggekomen van een bijzonder geslaagd bezoek aan Nepal. Ondanks de opstanden van Maoïsten hebben we ons volledige programma gelukkig kunnen uitvoeren.

We zijn als eregasten ontvangen tijdens de openingsceremonie van het gezondheidscentrum, een bijzondere gebeurtenis.

Het centrum zier er fraai uit en voldoet aan alle verwachtingen. De inrichting is al deels op orde zodat op korte termijn, als de gezondheidswerkers zijn aangesteld, het centrum in gebruik genomen kan worden.

We hebben zelf als eerste, een dag kunnen werken in het centrum. Het centrum is voorzien van een generator zodat we niet afhankelijk zijn van stroom voorziening. Het centrum is heel netjes afgewerkt zodat er hygiënisch gewerkt kan worden. De aanwezigheid van plafond ventilatoren maakt het werken voor de behandelaars en het wachten voor patiënten aangenaam zeker als het buiten 40 graden is.

Regelmatig heb ik contact met de lokale bestuurders om de bezetting te begeleiden. En ook de eerst uitzendingen staan al op stapel zodat begeleiding vanuit Nederland wordt voortgezet.

De aflossing van de laatste schulden van de bouw en de financiering van de exploitatie zijn mijn belangrijkste aandachtspunten.

Ook voor deze laatste fase doe ik graag een beroep op uw steun in de vorm van een eenmalige donatie of een vast bedrag gedurende 5 jaar ten behoeve van de exploitatie, indien gewenst middels een notariële acte.

Nogmaals mijn dank voor al jullie steun in de afgelopen 3 jaren.

Vriendelijke groet / Kind regards

Medora Health Foundation Nepal

www.Medora.nl

Stel hogere eisen aan reintegratie

March 25, 2010 on 9:28 am | In Nieuws | geen commentaar

De bodem van de re-integratiepot van het UWV is in zicht. Het werkbedrijf zet daarom een streep door de Individuele Re-integratie Overeenkomst waarmee werklozen na een half jaar ook bij externe re-integratiebureaus kunnen aankloppen. Als alternatief gaat het UWV massale sollicitatieworkshops, banenmarkten en grotere netwerkbijeenkomsten aanbieden.

Is dit de meest efficiënte manier om de werkloosheid terug te brengen? Nee. Het UWV kan de instroom van nieuwe ww’ers nu al nauwelijks aan. Werkcoaches lopen over en sollicitatietrainingen zitten ramvol. Bovendien heeft elke werkloze een andere vraag. Hoe kom je als oudere ict’er nog aan de bak? Of, hoe vind je een baan die te combineren is met je privéleven? Zulke vragen kán het UWV simpelweg niet allemaal beantwoorden. En welk antwoord heeft het UWV Werkbedrijf voor het groeiende aantal uitkeringsgerechtigden dat voor zichzelf wil beginnen? Een workshop solliciteren zal hen niet verder helpen.

De overheid wil ondernemerschap stimuleren, maar trekt wel de stekker uit coachingstrajecten die dat proces versnellen. Desondanks vind ik, zelf eigenaar van een re-integratiebureau, de kritiek van de Tweede Kamer op de uitgaven aan externe partners gegrond. Er zijn grote verschillen in werkwijzen van bureaus. Het ene bureau coacht de werkloze intensief en bouwt binnen het gewenste vakgebied nieuwe contacten op. Het andere bureau houdt telefonische een intakegesprek en mailt een paar keer per maand ‘passende vacatures’ door. De slagingspercentages van re-integratiebureaus lopen dan ook ver uiteen. Uitkeringsgerechtigden die bij het tweede bureau zijn terechtgekomen, zitten na een jaar nog steeds thuis en teren steeds verder in op het budget van het UWV Werkbedrijf. En daar lijden de nieuwe werklozen nu onder. Om over gelijke kansen voor alle werklozen nog maar niet te spreken.

Minister Donner zou zijn uitgaven voor een groot deel kunnen beperken door het keurmerk van Blik op Werk tot standaard te verheffen. Deze organisatie toetst de kwaliteit van outplacementbureaus, arbodiensten en re-integratiebureaus. De (on)tevredenheid van cliënten en het behaalde resultaat bepalen welke organisaties in aanmerking komen. Een minimum slagingspercentage van 80 procent is bij Blik op Werk een harde vereiste, waar het UWV Werkbedrijf altijd een percentage van 50 hanteerde. Als minister Donner de werkloosheid sneller wil terugdringen, dan moet hij zijn ambtenaren hogere eisen laten stellen aan re-integratiebureaus. En dwingt hij niet elke uitkeringsgerechtigde om via één en dezelfde manier terug te keren op de arbeidsmarkt.

Peter Spijkers is re-integratiecoach en oprichter van Solvid Ondernemen bv.

Hieronder het krantenartikel:
stel-hogere-eisen-aan-re-integratie

Solvid sponsort project in Equador

February 12, 2010 on 1:35 pm | In Nieuws, Over Solvid | geen commentaar

Ecuador is een Spaanstalig, voornamelijk katholiek land in zuid amerika, recht onder de evenaar.
In het midden van noord naar zuid loopt het andesgebergte, wat het land splitst in 3 regio’s. De kust in het westen, warm, tropisch, de Sierra in het midden berg/vulkaanachtig (2200-6000) meter hoogte en aan de oostkant de amazones (jungle, tropisch warm), grenzend aan Peru/Brazilië.
De drie grote steden zijn koloniaal spaans en zijn redelijk welvarend. (naar zuid amerikaanse maatstaven) Er zijn echter enkele dorpen in afgelegen gebieden waar nog veel armoede heerst. Deze liggen vaak op grote afstand van grote steden en wegen. De bevolking leeft hier van lokale landbouw en veeteelt. Bijna iedereen heeft een koe en/of varken en enkele kippen.

Daarnaast zijn er in de weeshuizen, oa door de relatief hoge werkeloosheid, veel ouderloze kinderen en kinderen die niet door hun ouders verzorgd kunnen worden.
Deze kinderen in de weeshuizen en in de afgelegen dorpen zijn door mevrouw Pintado met de kerst opgezocht. Met het geld van Solvid heeft mevrouw Pintado in haar rol als tandarts meer dan 300 kinderen tandenpoetsles gegeven en de kinderen een leuke(re) kerst bezorgd door de traditionele kado’s.

“Van het resterende bedrag hebben we voor het weeshuis Corfra in Cuenca (grote)
pannen gekocht, dekens, een stapelbed met matrassen, en 100 diepe borden en besteksets. (er waren 2 kinderen die geen bed hadden en op een matras op de grond sliepen.)”

“De kinderen en de leiding van het weeshuis, die dit puur op giften runnen, zijn u hiervoor enorm dankbaar”.

Solvid breidt haar diensten voor ondernemers uit met www.solviddiensten.nl

July 29, 2009 on 4:59 pm | In Nieuws | geen commentaar

Solvid lanceert per 15 augustus een nieuwe website: Solvid Diensten. Speciaal voor kleine ondernemers en ZZP-ers. Telefoondiensten, antwoordservice, telefooncentrale, werkplekhosting en meer. Kijk snel op www.solviddiensten.nl voor het complete aantrekkelijke aanbod. In de maand augustus en september: extra maand gratis werkplekhosting zonder bijkomende kosten of verplichtingen. Klik hier…

Oprichting SOST

April 3, 2009 on 4:02 pm | In Nieuws | geen commentaar

Nieuwsbrief

United Business Idols
SOST’s plannen kwamen in een stroomversnelling toen we in de finale van United Business Idols belandden. Marloes en ik - toen nog met zijn tweeën - schreven ons de dag van de deadline nog in. Achteraf een goede beslissing want als finalist kregen we een training en drie maanden ondersteuning van een bedrijfsadviseur. Daarna schreven we als een razende een eerste versie van het business plan.
Begin november ‘08 vertrok ik naar Suriname. Daar hielden we ons bezig met het marktonderzoek; we
interviewden mensen en ‘werkten aan ons netwerk’. Aan de hand daarvan schreef ik het business plan af. Een drukke periode, want die eerste weken maakte ik werkdagen van 8 uur ’s ochtends tot 11 uur ’s avonds. Zwaar, maar met een missie wel vol te houden. En toen was daar de live show. Marloes was al naar huis, maar gelukkig had ik veel mensen om me heen. Ook was ik de zenuwen ondertussen wel een beetje de baas. Er waren tien finalisten (vier Nederlandse en zes Surinaamse). Ik gaf een powerpoint presentatie met mooie plaatjes van hoe het hotel er uit zou komen te zien en de jury stelde een paar vragen. Daarna bleek ik net als vier andere finalisten door naar de volgende ronde! Pfieuw, wat een opluchting! Daarna moest ik een pompbediende (een acteur) binnen drie minuten ompraten om mij benzine te verkopen terwijl de pomp gesloten was. In de laatste seconde hoorde ik het verlossende ‘goed dan’. Daardoor haalde ik ook de laatste ronde. Dit was de vraag: ‘Je bent minister van handel en industrie. Wat doe je om ondernemerschap te bevorderen?’. Best een moeilijke vraag, met een zaal vol ogen op je gericht! Ik hakkelde iets over corruptie, jongeren en handelsmissies, en toen zat het er op. Uiteindelijk bleek ik tweede te zijn geworden. Ik was zo ongelooflijk blij! Ik kreeg een mooie grote cheque! De prijs: 18 maanden ondersteuning van een bedrijfsadviseur en SRD 8.500 (ongeveer Euro 2.500). En natuurlijk heel veel vertrouwen in ons plan! Esther

Voor de wereld van morgen
Na het succes van United Business Idols deed SOST ook met een andere wedstrijd mee: ‘Voor de Wereld van Morgen’ van de ASN bank. Dit was een wedstrijd op het Internet; mensen konden stemmen
op het plan dat volgens hen het beste was. We hebben heel veel mensen opgeroepen om te
stemmen en heel veel mensen hebben dat dan ook gedaan: bedankt allemaal voor de steun! Heel erg
leuk om te zien dat er zoveel mensen de moeite hebben gedaan op ons te stemmen. We hadden
maar liefst 97 stemmen, maar helaas was dit niet genoeg voor de finale. Wat dit een beetje zuur maakte is dat wij meer stemmen hadden dan de nummer drie. Waarom wij dan toch de finale niet hebben gehaald? We hadden minder punten. We kregen namelijk twee punten per aangeklikte ster. Iedereen kon op 5 sterren klikken en zo hadden we dus tien punten per stem kunnen halen. Probleem is dat heel veel mensen niet op vijf sterren kónden klikken. En zo hebben we een heleboel punten misgelopen. Een foutje van de site, waar helaas niets meer aan te doen is. Maar toch heel fijn dat we zoveel support hebben gekregen! Esther

April 2009 Stichting Ongekend Surinaams Talent
Wedstrijden, een stichting en een bestuur…
Er zijn een paar maanden verstreken sinds de laatste nieuwsbrief, maar Stichting Ongekend Surinaams Talent (SOST) heeft niet stil gestaan. Ondertussen hebben we meegedaan aan twee wedstrijden, is de stichting officieel opgericht en hebben we een volledig bestuur. Lees er alles over in deze nieuwsbrief! Esther

Hoi, mijn naam is Marloes van Oorspronk.
Mijn achtergrond en interesses zijn duurzaam toerisme, ontwikkelingssamenwerking en Latijns-Amerika. Binnen SOST zal ik mij specifiek richten om samenwerkingen op te zetten met bestaande organisaties in de toeristische sector, zodat de toekomstige klanten het hotel of resort van SOST in Suriname weten te vinden. Daarnaast vind ik het belangrijk dat het project aansluiting vindt bij bestaande initiatieven in de samenwerking tussen Nederland en Suriname. Naast mijn functie bij SOST ben ik werkzaam bij SharePeople, een organisatie die ondernemers uit ontwikkelingslanden in contact brengt met Europese profesionals om kennis te delen. En ben ik vrijwilliger bij een maatjesproject voor mensen die de Nederlandse taal en cultuur beter willen leren kennen.

Laat ik me even voorstellen als nieuw bestuurslid van SOST! Ik ben Martine Wattel en 25 jaar jong. Ik werk nu als peuter/communicatie juf op een peutergroep voor dove en slechthorende kinderen in Amsterdam en Haarlem en één dag in de week werk ik freelance bij Vital Interest waar ik verschillende projecten ondersteun. Ik ben aantal jaren actief als bestuurslid van Dovenontwikkelingssamenwerking (DOS) en sinds kort zit ik in werkgroep van European Deaf Youth and Develop Countries. Daarnaast hou ik van reizen, met vrienden leuke dingen ondernemen en paardrijden. Het lijkt me een uitdaging om mee te werken aan dit unieke project. Het is de bedoeling dat ik de zaken rondom dove mensen die in het hotel gaan werken coordineer. Ik ben een beetje bekend met Suriname, want vorig jaar ben ik naar Suriname gegaan als begeleider van een groep dove jongeren. Ik heb veel zin om aan de slag te gaan om er een succes van te maken!

Ik ben Marjolein Haak, 27 jaar, en heb de opleiding voor Maatschappelijk werk en dienstverlening gedaan. Tijdens deze opleiding heb ik tien maanden stage gelopen in Suriname, in een herstelcentrum voor alcohol,-en drugsverslaafden, prostituees en exgedetineerden. In deze functie heb ik cliënten die aan de rand van de samenleving stonden, begeleid naar een ander niveau van leven. Het was een geweldige tijd waarin ik erg veel gezien en geleerd heb. Vanwege de mooie ervaring besloot ik om na een korte thuiskomst terug te gaan naar Suriname om het laatste deel van mijn studie af te ronden. Suriname; de mooie natuur, de verschillende culturen, de verscheidenheid aan inwoners en het uitdagende werk is wat mij aan dit land boeit. De komende tijd wil ik me inzetten voor SOST om op deze manier nog iets voor mijn tweede ‘thuis’ te kunnen betekenen!

Even voorstellen…
Op 30 december 2008 zag de Stichting Ongekend Surinaams Talent (SOST) het daglicht! In de statuten zijn onze doelstellingen als volgt verwoord:
De stichting heeft als hoofddoel:
a. het creëren van leerwerktrajecten voor Surinaamse jongeren met een grote afstand tot de
arbeidsmarkt,
b. het creëren en stimuleren van werkgelegenheid in Suriname.
Daarnaast stelt de stichting zich nog ten doel:
a. het stimuleren van de economische zelfstandigheid vanSurinaamse vrouwen;
b. het bevorderen en stimuleren van vrijwilligerswerk in Suriname;
c. het bevorderen van de bewustwording van de koloniale geschiedenis van Suriname onder de
naar Suriname komende toeristen;
d. het bevorderen van de culturele uitwisseling tussen Suriname en Nederland.
SOST tracht haar doel onder meer te verwezenlijken door het opzetten van een hotel in
Suriname. De opbrengsten van dit hotel zullen vervolgens worden aangewend ter financiering
van de leerwerktrajecten en andere sociale initiatieven. Er zal nimmer winst aan de bestuurders
uitgekeerd worden.

Oprichting SOST…
SOST bedankt: Notariaat Zuidlaren, het Alert fonds, Jozef Badal, Ronnie Antonius, Marjon Bosman en Paul Verbruggen, IntEnt Nederland en Suriname, United Magazine, Peter Spijkers, Susanne Dekkers, Jan van Charante, Wouter Blok, Marlou Visser, Frans Salimans, Aimee de Back, Léon van Rijckevorsel, Douwe van Loenen en de anderen van LiveBuild, Nicole Asin, Mente de Vries, mevrouw Lapar, Carla van den Nieuwenhof, Herman, Twan en Cora, en alle anderen die ons geholpen hebben, zowel in Suriname als in Nederland. Bedankt…

Google straft ondernemers

July 10, 2008 on 8:32 am | In Nieuws | geen commentaar

Verschillende internetondernemers raakten dit jaar ineens hun hoge ranking in Google kwijt. Een verklaring voor de straf van Google werd niet gegeven. Chewy Trewhella, zoek-expert bij Google, geeft tekst en uitleg.

“Er zijn allerlei redenen om iemands ranking verlagen. Ook als blijkt dat onze SEO-regels goed worden nageleefd kunnen sites soms worden aangemerkt als spammende sites.” Google straft websites wanneer ze bijvoorbeeld te veel commerciële links hebben (niet in belang van websurfer) of wanneer de verhouding inhoud-advertenties te veel naar advertenties omslaat.

“We zijn pas dit jaar echt aan de slag gegaan met de controle op valse en verborgen commerciële links. Daardoor kunnen ondernemers dit jaar in de problemen komen met een site die eerder prima voldeed. Een veel voorkomend probleem is dat sites een deal hebben met een SEO Agency dat steeds nieuwe deeplinks toevoegt”, zegt Trewhella. Google is vooral kien op linkdumping, een set valse links die de websurfer op een misleidende manier naar de site voert.

 ”Soms houden de SEO Agencies zich niet aan de regels, vaak zonder dat de opdrachtgever daar weet van heeft. In het verleden controleerden we minder streng op linkdumping. Het kan dus best zijn dat iemand vorig jaar een deal met een SEO Agency heeft gesloten en daar nu pas voor gestraft wordt”, aldus de zoek-expert.

Notificatie
Waarom laat Google dat de getroffen sites niet even weten? Trewhella: “In onze webmaster tools hebben we een message center. Normaal gesproken geven we een notificatie als een site zich niet aan de richtlijnen houdt, mits die site staat ingeschreven bij Webmaster Central. Ook sturen we een mail naar het webmaster@url.extensie adres. Helaas komt dat vaak niet onder ogen van de webmasters omdat de mail in de spambox verdwijnt.”

Toch kan het gebeuren dat een site naar beneden keldert in de zoekresultaten zonder dat de makers hier bericht van krijgen. “Als een site in onze ranking keldert omdat we die als spamsite aanduiden, geven we geen opgaaf van reden. We willen het spammers niet gemakkelijker maken om onze zoekresultaten te manipuleren.”

Maar de bedrijven waar het hier over gaat zijn toch prima ondernemingen, geen spammers? “Dat kunnen we niet controleren”, verklaart Trewhella. “Als er een overschot aan links of advertenties is, zien we dat als spam. Het kan gebeuren dat er wel eens iemand onterecht als spammer wordt aangemerkt.”

Hulp
Wie als spammer wordt aangemerkt, kan verder commentaar van Google wel vergeten. Een telefonische helpdesk is er niet en komt er ook niet. “Er zijn meer dan honderd miljoen websites. Stel je voor dat die ons allemaal gaan bellen? We vinden het bovendien eerlijker om aan iedereen dezelfde informatie beschikbaar te maken via Webmaster Central.”

 

Gezakt in de Google-ranking? Zo komt u er boven op:
1. Stel uw vraag aan via de discussiegroep in de de webmaster tools ( hiervoor moet u een tools-account hebben). Hierop kunt u antwoord verwachten van andere leden van de discussiegroep en soms ook door Google-medewerkers.

 2. Maak een afspraak met uw SEO adviseur. Die moet iedere verandering aangeven die het heeft gedaan, elke deeplink die is aangemaakt. Mogelijk zit hier het probleem. Uw SEO adviseur moet ervoor zorgen dat de fatale veranderingen ongedaan worden gemaakt. Let op: ga verder dan alleen de veranderingen direct voorafgaand aan de datum waarop de ranking omlaag schoot. Het kan zijn dat Google heeft gereageerd op eerdere fouten.

3. Controleer ook alle veranderingen die u zelf op de site heeft aangebracht. Let ook hier op de links.

4. Is er iets veranderd in uw advertentiebeleid? De verhouding tussen inhoud en advertenties moet in het voordeel van de inhoud zijn.

5. Bekijk uw website nogmaals als een gebruiker. “Vergeet even uw paniek omdat uw onderneming zijn Google-positie kwijt is. Kijk of uw website wel voldoet aan de wensen van gebruikers.”

6. Voor informatie over de richtlijnen van Google kunt u terecht op google.nl/webmasters

Bron: Sprout, http://www.sprout.nl/artikel.jsp?id=1497151&utm_source=nieuwsbrief&utm_medium=email

Banyan trust fund nieuwsbrief lente 2008

July 4, 2008 on 9:12 am | In Nieuws | geen commentaar

Solvid Sponsort de Banyan Trust fund. Hieronder kunt u de nieuwsbrief lezen.

Zoals u zult lezen, zijn er verschillende ontwikkelingen geweest tussen de Kerst nieuwsbrief en deze. Er is heel veel werk verzet en wij zijn blij met de resultaten van al dat werk.

In januari jl. zijn de voorzitters van Stichting The Banyan Trust Engeland, Annie Larner, en de voorzitter van de Nederlandse Stichting The Banyan Trust, Alex van der Bijl, samen naar India en dit keer ook, naar Bangladesh gereisd voor hun traditionele bezoek. Ook Marc Tolud, bestuurslid, was daarbij aanwezig.

Dit persoonlijke bezoek zorgt voor blijdschap op Apanjan, omdat er voor gelegenheden zoals deze altijd een speciale activiteit wordt georganiseerd, waarvan elk kind, maar ook elk staflid, op zijn of haar eigen manier kan genieten. En wat is er leuker voor een bezoeker dan iedereen de hele dag te zien genieten, ja toch?

Leest u vooral het stuk over “Op weg naar zelfstandigheid”, waarin naar voren wordt gebracht dat het Apanjan project zich dermate positief heeft ontwikkeld dat het mogelijk kan worden dat wij onze steun langzamerhand kunnen terugtrekken.

Na het bezoek aan het Apanjan project in India is een uitgebreid bezoek gebracht aan ons nieuwe project in Dhaka, Bangladesh. Dit project is onlangs van start gegaan en heeft hetzelfde uitgangspunt als in India namelijk de verzorging, ondersteuning en waar mogelijk ontwikkeling van meervoudig gehandicapte kinderen. Deze nieuwsbrief beschrijft een aantal facetten van het nieuwe project, waardoor u meteen een goed idee krijgt hoe alles reilt en zeilt in Dhaka.

Ook sturen wij u ter informatie “ONS PROFIEL” toe, waarin heel kort maar krachtig de geschiedenis van Stichting The Banyan Trust en haar activiteiten staat beschreven. Wellicht heeft u vrienden en kennissen, die door deze informatie geinteresseerd raken om ook donateur te worden. Uiteraard zijn wij ook heel erg blij met eenmalige stortingen.

Wij willen u hartelijk bedanken voor uw voortdurende steun, waardoor wij elke keer weer geinspireerd raken en veel kinderen een kans krijgen op een menswaardiger bestaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Stichting The Banyan Trust

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

 

 

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

Bankrekening:

 

 

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 1

B

 

 

ANYAN

IEUWS

NIEUWSBRIEF VAN STICHTING THE BANYAN TRUST

Jaargang 9

 

 

Een nieuw begin voor meervoudig gehandicapte straatkinderen

Lente 2008

Links: Ajay die dagelijks meehelpt in Apanjan’s keuken. Rechts: De bediening van

de maaltijden wordt nu geheel gedaan door de Apanjan kinderen zelf.

OP WEG NAAR ZELFSTANDIGHEID

Kijken naar de lange termijn

De vraag die altijd wordt gesteld in de context van

ontwikkelingssamenwerking is of er op lange termijn zicht is op

economische zelfstandigheid van projecten. In het geval van

Stichting The Banyan Trust en de aard van ons werk is het

natuurlijk nooit reëel om te denken dat de gehandicapte kinderen

in staat zouden zijn om zichzelf en het project voor honderd

procent economisch te bedruipen, ook al zijn hun vaardigheden

dermate verbeterd dat een groot deel van de huishoudelijke taken

inmiddels door hen verricht kan worden.

Steun zal voor de meeste gehandicaptenprojecten in min of

meerdere mate altijd nodig blijven. Apanjan bestaat nu bijna tien

jaar en de tijd is gekomen om toch ook voor dit project de balans

op te maken voor de toekomst. Apanjan is een groot project met

veel verschillende faciliteiten – residentieel, educatief en medisch.

Het project dat wordt gerund door onze lokale partnerorganisatie

OFFER heeft zich diepgeworteld in de lokale gemeenschap echt

die het in haar hart gesloten heeft. Echter, in de tien jaar dat

Apanjan nu bestaat is India als land enorm veranderd – de

economische groei van India heeft een enorme vlucht genomen

en het land is zelfs inmiddels zelf “donorland” geworden, wat

betekent dat India nu zelf ontwikkelingsgeld besteedt aan andere

landen. En in dat verband rijzen er natuurlijk toch een aantal

fundamentele vragen.

V.l.n.r.: Suprya, Arti en Panchami oogsten spinazie, hun bijdrage aan

Apanjan’s zelfredzaamheid.

BANYAN CALCUTTA, INDIA

Afgelopen januari werd er in Govindapur een belangrijke bezoeker

verwacht, die helaas zijn bezoek moest afzeggen. Voor die dag

waren er veel feestelijkheden gepland en omdat andere bezoekers

hadden besloten om toch op die datum te komen werd de jaarlijkse

sportdag een aantal weken vervroegd. Voor de kinderen van

Apanjan is die dag altijd een hoogtepunt, niet in het minst omdat

alle prijzen eetbaar zijn. De ouders van de dagcentrumleerlingen

kwamen zoals gewoonlijk weer in groten getale opdagen om deel te

nemen aan de wedstrijden. Andere nieuwsgierige bezoekers waren

ook van harte welkom.

Stoelendans van de ouders

Alle kinderen vielen uiteraard in de prijzen tijdens een chaotische

prijsuitreiking aan het einde van de dag. Voor alle aanwezigen was

het een mooie gelegenheid om te zien hoe gemakkelijk een heleboel

kinderen zich nu bewegen na maanden en jaren intensieve

fysiotherapie, hoe enorm hun zelfvertrouwen is gegroeid en hoe ze

van zo’n dag kunnen genieten. De organisatie door de staf van

Apanjan was perfect en zij zorgden ervoor dat geen enkel kind

achterbleef of van de activiteiten werd buitengesloten. Voor de

stafleden is zo’n sportdag altijd een welkome afleiding in een project

waar strakke routine, regelmaat

Een winnende Shambu wordt gefeliciteerd door verzorgsters.

en zelfs sleur de belangrijkste voorwaarden zijn voor het welzijn en

een voorspoedige persoonlijke ontwikkeling van de kinderen.>>

Stichting The Banyan Trust

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

 

 

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

Bankrekening:

 

 

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 2

Vervolg “Onderweg naar zelfstandigheid”, blz 1 kolom 2

Zelfs voor een kleinschalig project als Apanjan hebben zulke

economische ontwikkelingen een enorme betekenis. Alhoewel het

land nog altijd honderden miljoenen armen telt, is er een

snelgroeiende, zelfbewuste middenklasse die steeds meer bereid

blijkt om bij te dragen aan de bestrijding van armoede en

missstanden binnen eigen land. Ook Apanjan profiteert daarvan

mee – er komen meer en meer lokale donaties binnen en ook de

Indiase regering betaalt sinds kort mee aan de lopende kosten van

het Apanjan Dagcentrum. Een ander goed voorbeeld van de

beschikbaarheid van Indiase fondsen is het enorme bedrag dat onze

lokale partnerorganisatie OFFER op korte termijn geheel lokaal wist

in te zamelen voor de aankoop van een groot stuk land voor de

bouw van het nieuwe Anandaghar-complex voor weeskinderen die

besmet zijn met het HIV-virus. Voor een kleine stichting als de

Banyan Trust zijn dit hoopvolle ontwikkelingen. Ons uitgangspunt

is altijd geweest dat de ideale toekomst van het project uiteraard

honderd procent zelfredzaamheid zou zijn, maar aangezien dit in

Apanjan’s geval geen realistische optie is hebben we altijd gehoopt

op tenminste een geleidelijke overheveling van de onze financiële

verantwoordelijkheden als buitenlandse donor naar nieuwe, lokale,

Indiase sponsors.

De kinderen van Apanjan doen hun ochtendoefeningen tijdens een regionale feestdag.

Sinds januari is Stichting The Banyan Trust uitgebreid bezig met het

tegen het licht houden van alle financiën, administratie en

uitgavenpatronen van Apanjan in het kader van een algehele

heroriëntering van onze rol als donor. De uitslag van dit proces zal

zowel de tijdsspanne bepalen als ook de mate waarin de Banyan

Trust zich kan gaan terugtrekken uit het project in Govindapur. Het

wordt tijd dat Apanjan geleidelijk op eigen benen gaat staan en

misschien heeft het project daarbij nog wel enige tijd krukken nodig,

maar wij hebben het volste vertrouwen dat die krukken op gegeven

moment in een hoek kunnen worden gegooid. Voor Stichting The

Banyan Trust betekent het dat er langzaam maar zeker een eerste

mijlpaal wordt bereikt met onze filosofie van eigen projectinitiatief

gekoppeld aan financiële en persoonlijke begeleiding van deze

projecten voor meervoudig gehandicapte kinderen die door ons in

de meest erbarmelijke omstandigheden worden aangetroffen.

Met de gefaseerde terugtrekking uit Apanjan zal er geleidelijk meer

financiele ruimte gecreëerd worden om elders hulp te gaan bieden.

Zoals u elders in deze nieuwsbrief kunt lezen zijn wij inmiddels

begonnen met het voortzetten van onze missie, ditmaal in

Bangladesh, het op vijf na armste land ter wereld. Met het situeren

van Stichting The Banyan Trust’s nieuwe Sanjeevani-project

middenin een enorme sloppenwijk geven we opnieuw direkt gehoor

aan de nijpende behoeften van straatarme, gehandicapte kinderen

die er in al hun kwetsbaarheid tot voor kort helemaal alleen voor

stonden.>>

APANJAN’S PALASH

Ondanks het feit dat de gezondheid van alle nieuwe kinderen

in Apanjan altijd direkt enorm verbetert dankzij hun nieuwe

omgeving van toegewijde verzorging, medische bijstand en

gezonde voeding, blijft een aantal van hen toch permanent

fysiek zwak en kwetsbaar. Onlangs was het Palash (12), al

vier jaar Apanjan bewoner, die plotseling met acute asphyxia

(ernstige ademshalingsmoeilijkheden) met grote spoed moest

worden opgenomen in het ziekenhuis. Na behandeling door

de kinderartsen van het Apollo Hospital in Calcutta mocht

Palash gelukkig na een paar dagen terug naar Apanjan, waar

hij inmiddels voorspoedig is hersteld.>>

Palash in Calcutta’s Apollo Hospital aan de beterende hand.

Stichting The Banyan Trust

 

 

is opgericht in 1998 in

Nederland en Engeland om structurele hulp te bieden

aan meervoudig gehandicapte straatkinderen in de

Indiase stad Calcutta. In nauwe samenwerking met

lokale organisatie OFFER werd het Apanjan Project

opgericht, wat inmiddels is verhuisd naar het West-

Bengaalse platteland en uitgegroeid tot een bruisende

leefgemeenschap met twee tehuizen met meer dan

dertig bewoners, een dagcentrum met zeventig

leerlingen en een kinderkliniek. The Banyan Trust heeft

OFFER in de afgelopen jaren tevens de nodige bijstand

verleend bij de oprichting van een project voor

weeskinderen die besmet zijn met het HIV/AIDS virus –

dit Anandaghar Project vaart evenwel inmiddels

onafhankelijk haar koers. Sinds maart 2008 heeft

Stichting The Banyan Trust met het Sanjeevani Project

haar horizon verbreed naar Bangladesh. In nauwe

samenwerking met onze lokale ontwikkelingspartner

SLUM bieden we in de hoofdstad Dhaka

gespecialiseerde hulp aan kansloze, gehandicapte

kinderen in een straatarme sloppengemeenschap.

 

Stichting The Banyan Trust

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

 

 

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

: www.banyantrust.com

Bankrekening:

 

 

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 3

Abul Kalam klampt zich verlegen aan z’n moeder vast.

BANYAN DHAKA, BANGLADESH

Abul Kalam is vier jaar oud en hij woont met zijn moeder en

broertje in een kleine hut in een van Dhaka’s armste

sloppenwijken. In de steek gelaten door haar man moet zijn

moeder Kisum de kost verdienen met bedelen voor haarzelf en

haar twee kinderen. Meestal neemt een moeder haar kinderen

mee om het bedelen kracht bij te zetten, maar omdat Abul

verstandelijk gehandicapt is was het onmogelijk voor Kisum

om hem veilig bij haar te houden - Abul raakte altijd zoek.

Voor haar was de enige oplossing het stevig vastbinden van

Abul met een ketting aan een paal bij hun hutje, waar hij de

hele dag in de brandende zon zat te huilen. Zo werd hij

aangetroffen door de coordinator van Sanjeevani, zwaar

ondervoed en volkomen getraumatiseerd.

Sanjeevani is het nieuwe project van Stichting The Banyan

Trust middenin een sloppenwijk van 1 miljoen mensen in

Dhaka, de hoofdstad van Bangladesh. Het Sanjeevani

Dagcentrum biedt speciaal onderwijs, voedsel, en medische

ondersteuning aan een groep van zesendertig kinderen.

Vijfentwintig kinderen komen elke dag naar het centrum en elf

kinderen krijgen momenteel meerdere malen per week thuis

begeleiding. Abdul Kalam is één van hen - ook hij komt nu elke

dag naar het dagcentrum en is net als alle andere kinderen al

enorm opgeknapt van de goede voeding die hij krijgt.

Rajon Jaman, Sanjeevani leerling

Hij reageert echter nog steeds slecht op vreemden – als je te dichtbij

hem komt, deinst hij terug en begint te huilen. Alhoewel Abul niet

langer aan een paal gebonden zit en kan wegrennen, is zijn nieuwe

vrijheid nog niet goed tot hem doorgedrongen.

Het Sanjeevani Centrum is mogelijk gemaakt door een aantal

factoren: ten eerste het feit dat twee bestuursleden van Stichting

The Banyan Trust enige jaren in Dhaka zijn gestationeerd voor werk

en zodoende het project van dichtbij kunnen begeleiden; ten tweede

kon dankzij een grote gift aan onze Britse Banyan Trust het

startsein worden gegeven om in Bangladesh aan de slag te gaan; ten

derde zijn we erin geslaagd om een bijzonder solide en enthousiast,

lokaal netwerk van professionele steun en hulp op te bouwen.

De Sanjeevani kinderen na de eerste twee weken.

Onze bestuursleden in hun nieuwe standplaats Dhaka kwamen er al

snel achter er nauwelijks tot geen hulp wordt geboden aan de talloze

gehandicapte kinderen in Dhaka’s sloppenwijken, waar miljoenen

mensen opeengepakt in kleine hutten met elkaar moeten zien te

overleven. Dankzij de hulp van een kleine, lokale organisatie

(SLUM) die werkzaam is op het gebied van regulier onderwijs in een

van de stad’s grootste sloppenwijken was Stichting The Banyan

Trust in staat om door middel van een survey in de wijk Badda vast

te stellen of er veel gehandicapte kinderen leven en wat hun

behoeften zijn.

Een steeg in de sloppenwijk Badda.

De respons bleek overweldigend en na een actieteam te hebben

gevormd met o.a. Professor Naila Khan, een lokaal maar ook

internationaal bekende neuroloog, Chitto Halder, directeur van twee

lokale scholen en voorzitter van SLUM en Dr. Shameem Ferdous,

directeur van de Bangladesh Handicap Foundation besloten we na

analyse van alle gegevens dat we zo snel mogelijk aan de slag

moesten. De Sanjeevani werkgroep kreeg zeer welkome, vrijwillige

versterking van Gilbert Heim uit Nederland en in een later stadium

van Kelly Hewitt uit de V.S.

In januari bezochten de voorzitters van de Nederlandse Banyan

Trust, Alex van der Bijl, en van de Engelse Banyan Trust, Annie

Larner, Dhaka (op eigen kosten) en waren zij in staat om persoon

 

 

Stichting

The Banyan Trust

 

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

 

 

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

: www.banyantrust.com

Bankrekening:

 

 

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 4

lijk de “assessment day” bij te wonen, georganiseerd door de

Sanjeevani werkgroep. Op deze zaterdag konden ouders met

hun kinderen naar een plaatselijk schoolgebouw komen dat ons

ter beschikking was gesteld en daar werden de kinderen

grondig onderzocht door een team van artsen, psychologen en

experts op het gebied van handicap onder leiding van Professor

Khan.

Professor Naila Khan tijdens de assessment dag op 26 januari 2008.

Ze kwamen allemaal aan bod en na de assessment kregen zij en

hun ouders een uitgebreide maaltijd. Voor Professor Khan en

haar team was de dag een waardevolle eye-opener, aangezien ze

nooit eerder echt toegang hadden gehad tot sloppenwijken en

dus weinig inzicht hadden in de gehan-dicaptenproblematiek

binnen een dergelijke leefgemeenschap.

In december 2007 was de bouw van start gegaan van het

geplande Sanjeevani Centrum en in de maanden die volgden

werd het meubilair en alle benodigdheden geregeld. Docenten

speciaal onderwijs en een project-coordinator werden

aangesteld en ondersteunend personeel gevonden zoals een

schoonmaakster en kok. Op 15 maart 2008 kon onder grote

belangstelling van de uitgenodigde kinderen, hun ouders en

buurtbewoners de feestelijke opening plaatsvinden.

Sanjeevani drie dagen voor de opening in maart.

Sindsdien komen er in Sanjeevani elke dag zeventwintig kinderen

met verschillende handicaps. Er zijn twee groepen: een ochtenden

een middaggroep – sommige kinderen wonen beide bij. De

focus van het lesprogramma ligt in eerste instantie heel sterk op

de basisvaardigheden van de kinderen. In deze eerste

observatiefase wordt vastgesteld waar hun krachten liggen en wat

hun zwakheden zijn. Sanjeevani heeft drie speciale onderwijzers

in dienst, twee van hen hebben zelf een verstandelijk gehandicapt

kind. De kinderen doen soms dingen klassikaal, maar tijdens een

groot gedeelte van de les wordt aan hen het initiatief gelaten om

zelf (leerzaam) speelgoed uit de kast te halen en daarmee aan de

slag te gaan. Aan hun spelgedrag is erg veel af te lezen.

Van links naar rechts: Foujia Jahan (onderwijzeres), Noor Jahan Begum

(onderwijzeres), Abul Mia (outreach) en Rabeya Yeasmin Neela (onderwijzeres) met

Suborna (Sanjeevani leerlinge).

De kinderen krijgen elke dag een gezonde maaltijd (elke dag

rijst+dhal+groenten en 3X per week vlees/vis/eieren). De

kinderen zijn allemaal erg ondervoed en deze maaltijd is voor veel

van hen zelfs het enige voedsel dat ze op een dag krijgen. Het feit

dat ze bij Sanjeevani te eten krijgen betekent voor hun families

dat er meer eten is voor de andere gezinsleden (

 

 

zie artikel

“Sanjeevani Rijstbank”

 

 

).

Dan is er nog een derde groep kinderen en dat zijn diegenen die

niet in staat zijn om elke dag naar het Centrum te komen. Zij zijn

ingedeeld in ons snel groeiend “outreach” programma – elke dag

gaat een staflid op huisbezoek bij de kinderen en geeft hen

fysiotherapie, checkt hun gezondheid en praat met de ouders. Het

outreach programma van Sanjeevani zorgt ervoor dat op deze

wijze het project een relatief grote impact heeft in de wijk. De

outreach kinderen kunnen allemaal eenmaal per week naar het

Centrum komen, zodat ook zij kunnen profiteren van een sociaal

kader en met het speelgoed kunnen spelen. Abul Mia

(bovenstaande foto) is een goed voorbeeld. Deze jongen is licht

verstandelijk gehandicapt en kan niet lopen. Abu is niet in staat

om elke dag te komen omdat hij moet bijdragen aan het

familieinkomen. Zijn ouders bedelen voor de kost en elke

ochtend wordt ook Abu Mia aan de rand van de straat neergezet

met een bedelpotje. Abul maakt lange dagen, maar hij is altijd

even opgewekt. De Sanjeevanistaf heeft hard met Abu’s ouders

moeten onderhandelen dat hij een dag per week in het Centrum

door mag brengen, waar hij goed te eten krijgt en kan deelnemen

aan spelletjes met andere kinderen. Abu komt altijd op zondag

(normale werkdag in Bangladesh). Op zondagochtend is er verder

ook altijd een dokter aanwezig in Centrum, die spreekuur houdt

voor alle kinderen, inclusief de outreach-kinderen.

De kinderen worden elke dag opgehaald en weer thuisgebracht

door de Sanjeevani “schoolbus”. De fietsbus is niet alleen ecovriendelijk

maar ook verreweg de beste manier van transport door

de nauwe stegen en straatjes van de sloppenwijk.

 

V.l.n.r.: Alex van der Bijl (voorzitter Banyan Trust NL), Ashraful, Aldrin

Halder (.project coordinator van Sanjeevani) tijdens de assessment dag.

Stichting The Banyan Trust

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

 

 

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

: www.banyantrust.com

Bankrekening:

 

 

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 5

Sanjeevani schoolbus met vaste chauffeur Shupen Roy.

Een aantal kinderen, met name die met

gehoorproblemen, tonen nu al aan dat ze misschien best

in staat zouden kunnen zijn om naar een reguliere lagere

school te gaan. Uiteraard omdat ze nooit eerder hebben

deelgenomen aan school-activeiten en dus niet hebben

geleerd om te functioneren in een schoolse omgeving

zal het nog wel even duren voordat ze klaar zijn om die

overstap te maken. Onze lokale partnerorganisatie

SLUM runt een reguliere school in dezelfde wijk en

Sanjeevani’s kinderen zullen daar van harte welkom zijn.

Dr Naila Khan gaat het onderwijzend personeel van de

desbetreffende school een speciale training geven over

omgang met leerlingen die een handicap hebben.

De eerste lichting wordt naar huis gebracht.

Het Sanjeevani Centrum is nu twee maanden open en de

veranderingen in de kinderen zijn al heel erg merkbaar.

Aanvankelijk vaak schuw en erg in zichzelf gekeerd

tonen de kinderen momenteel hele duidelijke

gedragsveranderingen. Ze worden zelfverzekerder en

socialer, ze vormen vriendschappen met elkaar, maar

uiteraard ook vijandschappen en vaak gaat ’t er hard aan

toe en delen ze elkaar rake klappen uit. Twee maanden

goede voeding betekent ook dat ze veel energieker aan

het worden zijn en dat betekent in veel gevallen dus ook

een stuk lastiger. De stafleden kijken echter nergens van

op en uiteraard zijn er altijd veel problemen bij de start

van een nieuw project die door hen met veel creativiteit

en professionaliteit opgelost worden.

“Sanjeevani” betekent in het Bengaals “de

levensdruppel” oftewel de druppel water die ervoor

zorgt dat iets overleeft en opbloeit. Dat is precies wat

we met het Sanjeevani Centrum voor ogen hebben en

we hopen van ganser harte dat onze donateurs zich

aangesproken voelen door het lot van deze kwestbare

kinderen en bereid zijn om hen door middel van

Stichting The Banyan Trust te helpen om te overleven in

erbarmelijke omstandigheden.>>

Lunch in Sanjeevani

ENKELE SANJEEVANI UITGAVEN

Bangladesh is een arm land, waar met onze euro’s veel kan worden

gedaan. Gehandicaptenzorg is altijd een relatief kostbare aangelegenheid,

omdat de kinderen veel zorg, begeleiding en extra voedzame maaltijden

nodig hebben. In Bangladesh zijn wij echter als kleine stichting in staat

om voor deze kinderen een omgeving te creëren die beantwoordt aan

hun complexe behoeften.

Sanjeevani is een nieuw gebouw, naar onze specificaties opgetrokken.

We zijn erin geslaagd om met de landeigenaar tot een bevredigende

overeenkomst te komen: wij betalen per maand € 75 huur, maar we

hebben een jaar de huur vooruitbetaald en daarvan is het gebouwtje

opgetrokken, dat bestaat uit twee lokalen, een badkamer met 2 wastafels

en 2 wc’s en een keuken. Onze fietsschoolbus heeft b.v. € 180 gekost en

ons waterreservoir op het dak € 230. Sanjeevani heeft een eigen

generator, zodat er altijd stroom is en dus draaien de ventilatoren altijd,

ondanks de zeer frequente en langdurige stroomstoringen – de prijs van

deze generator was € 250. Wij laten speciaal meubilair maken door een

project voor mensen die gehandicapt zijn geraakt door auto-ongelukken

of arbeidsongevallen (Centre for Rehabilitation of the Paralysed oftwel

CRP). Deze stoeltjes en een tafel worden gemaakt van gerecycled

materialen zoals papier, karton en plastic waterflessen. Door middel van

een speciale papier-maché techniek wordt de benodigde stevigheid

aangebracht en met een lakverflaag wordt alles verzegeld. De prijs van

een stoel is € 4.

Links: Suborna in haar speciale stoel. Rechts: Suborna aan de wastafel voor kleine kinderen.

Vijf dagen per week krijgen de kinderen in het Sanjeevani Centrum een

voedzame maaltijd (rijst + dhal + groenten en 1x per week vis, 1x vlees

en 1x eieren). Voor veel van hen is het enige maaltijd per dag, omdat ze

thuis verder niets krijgen. Elke dag zijn er 27 kinderen aanwezig, plus

nog een aantal die eenmaal per week komen (outreach), dus elke dag

worden er gemiddeld zo’n 30 kinderen gevoed. In april was de totale

Sanjeevani voedselrekening € 70.

De les- en spelmaterialen zijn gedeeltelijk lokaal vervaardigd, gedeeltelijk

eveneens in een werkplaats voor lichamelijk gehandicapte volwassenen:

de puzzels kostten zo’n € 2,50 per stuk. Veel andere lesmaterialen zijn

afkomstig o.a. uit de Verenigde Staten, Engeland en Nederland en

geschonken door vrienden van Sanjeevani. >>

Stichting The Banyan Trust

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

 

 

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

: www.banyantrust.com

Bankrekening:

 

 

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 6

SANJEEVANI RIJSTBANK

Wereldwijd wordt dagelijks bericht over de enorme prijsstijgingen

van voedsel. Er worden veel verschillende factoren aangeduid als

oorzaken, zoals mislukte oogsten door klimaatsverandering,

verminderde voedseloogsten door verandering van gewassenteelt

speciaal voor biobrandstoffen, stijgende olieprijzen en de dalende

dollarkoers. Echter in Bangladesh is het met name de natuur die

verantwoordelijk is voor de astronomische prijsstijgingen van

levensmiddelen. Zware overstromingen in de zomer van 2007 die

het laagliggende Bangladesh meerdere malen geheel onder water

hebben gezet en supercycloon Sidr die in november 2007 dertig

procent van het land volslagen verwoestte hebben ervoor gezorgd

dat de voedselprijzen meer dan verdubbeld zijn in minder dan een

jaar tijd.

Werkzaam in een sloppenwijk maken wij in het Sanjeevani Centrum

van dichtbij mee wat de impact is van de prijsstijgingen op arme

families. Op dit moment is Stichting The Banyan Trust bezig met de

uitvoering van een voedselsurvey op verzoek van de Europese

Commissie Vertegenwoordiging (ambassade), die ons gevraagd

heeft om bij de families van de Sanjeevani-kinderen te informeren

hoe hun leven wordt beïnvloed door de hoge voedselprijzen. Aan

de hand van deze vragenlijst worden ons tragische patronen

duidelijk: ouders kunnen hun gezinnen dikwijls niet meer voldoende

te eten bieden en een groot aantal van hen heeft het aantal

dagelijkse maaltijden al verminderd van drie naar twee. Veel van de

ondervraagden hebben zelfs vaak regelmatig een vol etmaal niks te

eten. Hun beroep is in veel gevallen ricksja-rijder (fietstaxi), dagloonarbeider

in de bouw of ze zijn bedelaars. Er zijn soms dagen

waarop ze niets verdiend hebben, waardoor er geen eten kan

worden ingekocht voor de familie. Waar voorheen gemiddeld 70%

van het inkomen aan voedsel werd besteed, is het nu bij verreweg

de meeste ondervraagden 120% - 140%, wat betekent dat ze in rap

tempo schulden aan het opbouwen zijn – in veel gevallen bij

schuldeisers met torenhoge rente. Vis, vlees en eieren eten ze nog

maar heel zelden, groenten steeds minder en fruit helemaal nooit

meer. Medicijnen kunnen ze zich niet langer veroorloven en in veel

gevallen zijn kinderen van school gehaald, omdat het schoolgeld van

€ 1,00 - € 1,50 per maand niet meer kan worden betaald.

Een goed voorbeeld van de schrijnende omstandigheden waarin de

kinderen van Sanjeevani leven is het verhaal van Harun:

Harun is ernstig geestelijk gehandicapt. Tijdens het bedelen is hij

twee jaar geleden aangereden door een bus, waardoor hij niet meer

kan lopen en zijn geestelijke toestand verder is verslechterd. Harun

komt alleen maar buiten om zijn familie te helpen met bedelen –

zijn vader legt hem dan aan de kant van de weg neer met een plastic

schoteltje naast zich. Harun is sinds kort opgenomen in

Sanjeevani’s outreach programma en meerdere malen per week

komt iemand bij hem kijken, doet oefeningen met hem,

verzorgt zijn doorligwonden en praat met zijn ouders. De

familie van Harun zijn bedelaars voor de kost en zij wonen met

z’n zevenen in gammel hutje opgetrokken uit plastic zeil,

golfplaten en rieten matten. Hun gemiddelde, gezamelijke

maandelijkse inkomen is € 25. Per maand geven zij aan voedsel

voor zeven mensen echter meer dan € 36 uit en dat betekent

dat zij bezig zijn zich diep in de schulden te steken. Vaak eten

ook zij hele dagen niet.

Harun (midden) en zijn familie.

Voor mensen zoals de familie van Harun heeft Sanjeevani

besloten om een “Rijstbank” te beginnen. Het is vooral de

enorme prijsstijging van rijst van 125% sinds vorig jaar zomer,

die arme mensen het leven zo moeilijk maakt. Sanjeevani is van

plan om rijst in te kopen om die voor een gesubsidieerd bedrag

te verkopen aan de families van de Sanjeevani-kinderen. De

rijst zal aangeboden worden voor de prijs die er in 2006 voor

werd betaald, voordat de excessieve prijsstijgingen begonnen.

Deze subsidie zal op maandbasis enige ruimte gaan creëeren op

de uitgavenbalans van deze families en zodoende zullen zij

weer in staat zijn om beter te eten, om medicijnen te kunnen

kopen in geval van ziekte, om een eind te maken aan het

alsmaar opdrijven van hun schulden en deze zelfs geleidelijk te

kunnen gaan aflossen. Dit initiatief zal 3 maanden duren en

hopelijk afhankelijk van de beschikbaarheid van fondsen

telkens met 3 maanden verlengd kunnen worden. Wij

verwachten dat de Sanjeevani Rijstbank op maandbasis om en

nabij € 300 gaat kosten en er zullen zo’n 175 mensen direkt van

profiteren. >>

Apanjan en Sanjeevani

zijn projecten van Stichting The Banyan Trust

Wij bieden structurele hulp aan meervoudig gehandicapte kinderen

die in erbarmelijke omstandigheden leven in India en Bangladesh.

Ons werk zou niet mogelijk zijn zonder de steun

van onze trouwe en enthousiaste donateurs.

Want zonder u zijn deze kwetsbare kinderen hulpeloos.

Dankzij u genieten zij nu een menswaardig bestaan.

Stichting The Banyan Trust

ABN/AMRO 52.70.17.353