Stichting The Banyan Trust

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

Bankrekening:

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 3

Abul Kalam klampt zich verlegen aan z’n moeder vast.

BANYAN DHAKA, BANGLADESH

Abul Kalam is vier jaar oud en hij woont met zijn moeder en

broertje in een kleine hut in een van Dhaka’s armste

sloppenwijken. In de steek gelaten door haar man moet zijn

moeder Kisum de kost verdienen met bedelen voor haarzelf en

haar twee kinderen. Meestal neemt een moeder haar kinderen

mee om het bedelen kracht bij te zetten, maar omdat Abul

verstandelijk gehandicapt is was het onmogelijk voor Kisum

om hem veilig bij haar te houden - Abul raakte altijd zoek.

Voor haar was de enige oplossing het stevig vastbinden van

Abul met een ketting aan een paal bij hun hutje, waar hij de

hele dag in de brandende zon zat te huilen. Zo werd hij

aangetroffen door de coordinator van Sanjeevani, zwaar

ondervoed en volkomen getraumatiseerd.

Sanjeevani is het nieuwe project van Stichting The Banyan

Trust middenin een sloppenwijk van 1 miljoen mensen in

Dhaka, de hoofdstad van Bangladesh. Het Sanjeevani

Dagcentrum biedt speciaal onderwijs, voedsel, en medische

ondersteuning aan een groep van zesendertig kinderen.

Vijfentwintig kinderen komen elke dag naar het centrum en elf

kinderen krijgen momenteel meerdere malen per week thuis

begeleiding. Abdul Kalam is één van hen - ook hij komt nu elke

dag naar het dagcentrum en is net als alle andere kinderen al

enorm opgeknapt van de goede voeding die hij krijgt.

Rajon Jaman, Sanjeevani leerling

Hij reageert echter nog steeds slecht op vreemden – als je te dichtbij

hem komt, deinst hij terug en begint te huilen. Alhoewel Abul niet

langer aan een paal gebonden zit en kan wegrennen, is zijn nieuwe

vrijheid nog niet goed tot hem doorgedrongen.

Het Sanjeevani Centrum is mogelijk gemaakt door een aantal

factoren: ten eerste het feit dat twee bestuursleden van Stichting

The Banyan Trust enige jaren in Dhaka zijn gestationeerd voor werk

en zodoende het project van dichtbij kunnen begeleiden; ten tweede

kon dankzij een grote gift aan onze Britse Banyan Trust het

startsein worden gegeven om in Bangladesh aan de slag te gaan; ten

derde zijn we erin geslaagd om een bijzonder solide en enthousiast,

lokaal netwerk van professionele steun en hulp op te bouwen.

De Sanjeevani kinderen na de eerste twee weken.

Onze bestuursleden in hun nieuwe standplaats Dhaka kwamen er al

snel achter er nauwelijks tot geen hulp wordt geboden aan de talloze

gehandicapte kinderen in Dhaka’s sloppenwijken, waar miljoenen

mensen opeengepakt in kleine hutten met elkaar moeten zien te

overleven. Dankzij de hulp van een kleine, lokale organisatie

(SLUM) die werkzaam is op het gebied van regulier onderwijs in een

van de stad’s grootste sloppenwijken was Stichting The Banyan

Trust in staat om door middel van een survey in de wijk Badda vast

te stellen of er veel gehandicapte kinderen leven en wat hun

behoeften zijn.

Een steeg in de sloppenwijk Badda.

De respons bleek overweldigend en na een actieteam te hebben

gevormd met o.a. Professor Naila Khan, een lokaal maar ook

internationaal bekende neuroloog, Chitto Halder, directeur van twee

lokale scholen en voorzitter van SLUM en Dr. Shameem Ferdous,

directeur van de Bangladesh Handicap Foundation besloten we na

analyse van alle gegevens dat we zo snel mogelijk aan de slag

moesten. De Sanjeevani werkgroep kreeg zeer welkome, vrijwillige

versterking van Gilbert Heim uit Nederland en in een later stadium

van Kelly Hewitt uit de V.S.

In januari bezochten de voorzitters van de Nederlandse Banyan

Trust, Alex van der Bijl, en van de Engelse Banyan Trust, Annie

Larner, Dhaka (op eigen kosten) en waren zij in staat om persoon

The Banyan Trust

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

Bankrekening:

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 4

lijk de “assessment day” bij te wonen, georganiseerd door de

Sanjeevani werkgroep. Op deze zaterdag konden ouders met

hun kinderen naar een plaatselijk schoolgebouw komen dat ons

ter beschikking was gesteld en daar werden de kinderen

grondig onderzocht door een team van artsen, psychologen en

experts op het gebied van handicap onder leiding van Professor

Khan.

Professor Naila Khan tijdens de assessment dag op 26 januari 2008.

Ze kwamen allemaal aan bod en na de assessment kregen zij en

hun ouders een uitgebreide maaltijd. Voor Professor Khan en

haar team was de dag een waardevolle eye-opener, aangezien ze

nooit eerder echt toegang hadden gehad tot sloppenwijken en

dus weinig inzicht hadden in de gehan-dicaptenproblematiek

binnen een dergelijke leefgemeenschap.

In december 2007 was de bouw van start gegaan van het

geplande Sanjeevani Centrum en in de maanden die volgden

werd het meubilair en alle benodigdheden geregeld. Docenten

speciaal onderwijs en een project-coordinator werden

aangesteld en ondersteunend personeel gevonden zoals een

schoonmaakster en kok. Op 15 maart 2008 kon onder grote

belangstelling van de uitgenodigde kinderen, hun ouders en

buurtbewoners de feestelijke opening plaatsvinden.

Sanjeevani drie dagen voor de opening in maart.

Sindsdien komen er in Sanjeevani elke dag zeventwintig kinderen

met verschillende handicaps. Er zijn twee groepen: een ochtenden

een middaggroep – sommige kinderen wonen beide bij. De

focus van het lesprogramma ligt in eerste instantie heel sterk op

de basisvaardigheden van de kinderen. In deze eerste

observatiefase wordt vastgesteld waar hun krachten liggen en wat

hun zwakheden zijn. Sanjeevani heeft drie speciale onderwijzers

in dienst, twee van hen hebben zelf een verstandelijk gehandicapt

kind. De kinderen doen soms dingen klassikaal, maar tijdens een

groot gedeelte van de les wordt aan hen het initiatief gelaten om

zelf (leerzaam) speelgoed uit de kast te halen en daarmee aan de

slag te gaan. Aan hun spelgedrag is erg veel af te lezen.

Van links naar rechts: Foujia Jahan (onderwijzeres), Noor Jahan Begum

(onderwijzeres), Abul Mia (outreach) en Rabeya Yeasmin Neela (onderwijzeres) met

Suborna (Sanjeevani leerlinge).

De kinderen krijgen elke dag een gezonde maaltijd (elke dag

rijst+dhal+groenten en 3X per week vlees/vis/eieren). De

kinderen zijn allemaal erg ondervoed en deze maaltijd is voor veel

van hen zelfs het enige voedsel dat ze op een dag krijgen. Het feit

dat ze bij Sanjeevani te eten krijgen betekent voor hun families

dat er meer eten is voor de andere gezinsleden (

“Sanjeevani Rijstbank”

Dan is er nog een derde groep kinderen en dat zijn diegenen die

niet in staat zijn om elke dag naar het Centrum te komen. Zij zijn

ingedeeld in ons snel groeiend “outreach” programma – elke dag

gaat een staflid op huisbezoek bij de kinderen en geeft hen

fysiotherapie, checkt hun gezondheid en praat met de ouders. Het

outreach programma van Sanjeevani zorgt ervoor dat op deze

wijze het project een relatief grote impact heeft in de wijk. De

outreach kinderen kunnen allemaal eenmaal per week naar het

Centrum komen, zodat ook zij kunnen profiteren van een sociaal

kader en met het speelgoed kunnen spelen. Abul Mia

(bovenstaande foto) is een goed voorbeeld. Deze jongen is licht

verstandelijk gehandicapt en kan niet lopen. Abu is niet in staat

om elke dag te komen omdat hij moet bijdragen aan het

familieinkomen. Zijn ouders bedelen voor de kost en elke

ochtend wordt ook Abu Mia aan de rand van de straat neergezet

met een bedelpotje. Abul maakt lange dagen, maar hij is altijd

even opgewekt. De Sanjeevanistaf heeft hard met Abu’s ouders

moeten onderhandelen dat hij een dag per week in het Centrum

door mag brengen, waar hij goed te eten krijgt en kan deelnemen

aan spelletjes met andere kinderen. Abu komt altijd op zondag

(normale werkdag in Bangladesh). Op zondagochtend is er verder

ook altijd een dokter aanwezig in Centrum, die spreekuur houdt

voor alle kinderen, inclusief de outreach-kinderen.

De kinderen worden elke dag opgehaald en weer thuisgebracht

door de Sanjeevani “schoolbus”. De fietsbus is niet alleen ecovriendelijk

maar ook verreweg de beste manier van transport door

de nauwe stegen en straatjes van de sloppenwijk.

V.l.n.r.: Alex van der Bijl (voorzitter Banyan Trust NL), Ashraful, Aldrin

Halder (.project coordinator van Sanjeevani) tijdens de assessment dag.

Stichting The Banyan Trust

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

Bankrekening:

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 5

Sanjeevani schoolbus met vaste chauffeur Shupen Roy.

Een aantal kinderen, met name die met

gehoorproblemen, tonen nu al aan dat ze misschien best

in staat zouden kunnen zijn om naar een reguliere lagere

school te gaan. Uiteraard omdat ze nooit eerder hebben

deelgenomen aan school-activeiten en dus niet hebben

geleerd om te functioneren in een schoolse omgeving

zal het nog wel even duren voordat ze klaar zijn om die

overstap te maken. Onze lokale partnerorganisatie

SLUM runt een reguliere school in dezelfde wijk en

Sanjeevani’s kinderen zullen daar van harte welkom zijn.

Dr Naila Khan gaat het onderwijzend personeel van de

desbetreffende school een speciale training geven over

omgang met leerlingen die een handicap hebben.

De eerste lichting wordt naar huis gebracht.

Het Sanjeevani Centrum is nu twee maanden open en de

veranderingen in de kinderen zijn al heel erg merkbaar.

Aanvankelijk vaak schuw en erg in zichzelf gekeerd

tonen de kinderen momenteel hele duidelijke

gedragsveranderingen. Ze worden zelfverzekerder en

socialer, ze vormen vriendschappen met elkaar, maar

uiteraard ook vijandschappen en vaak gaat ’t er hard aan

toe en delen ze elkaar rake klappen uit. Twee maanden

goede voeding betekent ook dat ze veel energieker aan

het worden zijn en dat betekent in veel gevallen dus ook

een stuk lastiger. De stafleden kijken echter nergens van

op en uiteraard zijn er altijd veel problemen bij de start

van een nieuw project die door hen met veel creativiteit

en professionaliteit opgelost worden.

“Sanjeevani” betekent in het Bengaals “de

levensdruppel” oftewel de druppel water die ervoor

zorgt dat iets overleeft en opbloeit. Dat is precies wat

we met het Sanjeevani Centrum voor ogen hebben en

we hopen van ganser harte dat onze donateurs zich

aangesproken voelen door het lot van deze kwestbare

kinderen en bereid zijn om hen door middel van

Stichting The Banyan Trust te helpen om te overleven in

erbarmelijke omstandigheden.>>

Lunch in Sanjeevani

ENKELE SANJEEVANI UITGAVEN

Bangladesh is een arm land, waar met onze euro’s veel kan worden

gedaan. Gehandicaptenzorg is altijd een relatief kostbare aangelegenheid,

omdat de kinderen veel zorg, begeleiding en extra voedzame maaltijden

nodig hebben. In Bangladesh zijn wij echter als kleine stichting in staat

om voor deze kinderen een omgeving te creëren die beantwoordt aan

hun complexe behoeften.

Sanjeevani is een nieuw gebouw, naar onze specificaties opgetrokken.

We zijn erin geslaagd om met de landeigenaar tot een bevredigende

overeenkomst te komen: wij betalen per maand € 75 huur, maar we

hebben een jaar de huur vooruitbetaald en daarvan is het gebouwtje

opgetrokken, dat bestaat uit twee lokalen, een badkamer met 2 wastafels

en 2 wc’s en een keuken. Onze fietsschoolbus heeft b.v. € 180 gekost en

ons waterreservoir op het dak € 230. Sanjeevani heeft een eigen

generator, zodat er altijd stroom is en dus draaien de ventilatoren altijd,

ondanks de zeer frequente en langdurige stroomstoringen – de prijs van

deze generator was € 250. Wij laten speciaal meubilair maken door een

project voor mensen die gehandicapt zijn geraakt door auto-ongelukken

of arbeidsongevallen (Centre for Rehabilitation of the Paralysed oftwel

CRP). Deze stoeltjes en een tafel worden gemaakt van gerecycled

materialen zoals papier, karton en plastic waterflessen. Door middel van

een speciale papier-maché techniek wordt de benodigde stevigheid

aangebracht en met een lakverflaag wordt alles verzegeld. De prijs van

een stoel is € 4.

Links: Suborna in haar speciale stoel. Rechts: Suborna aan de wastafel voor kleine kinderen.

Vijf dagen per week krijgen de kinderen in het Sanjeevani Centrum een

voedzame maaltijd (rijst + dhal + groenten en 1x per week vis, 1x vlees

en 1x eieren). Voor veel van hen is het enige maaltijd per dag, omdat ze

thuis verder niets krijgen. Elke dag zijn er 27 kinderen aanwezig, plus

nog een aantal die eenmaal per week komen (outreach), dus elke dag

worden er gemiddeld zo’n 30 kinderen gevoed. In april was de totale

Sanjeevani voedselrekening € 70.

De les- en spelmaterialen zijn gedeeltelijk lokaal vervaardigd, gedeeltelijk

eveneens in een werkplaats voor lichamelijk gehandicapte volwassenen:

de puzzels kostten zo’n € 2,50 per stuk. Veel andere lesmaterialen zijn

afkomstig o.a. uit de Verenigde Staten, Engeland en Nederland en

geschonken door vrienden van Sanjeevani. >>

Stichting The Banyan Trust

Treubweg 13, 1112 BA Diemen.

Tel : 020 – 6648406. Email : banyantrust.nl@tip.club.nl Website

Bankrekening:

ABN/AMRO 52.70.17.353

Blz. 6

SANJEEVANI RIJSTBANK

Wereldwijd wordt dagelijks bericht over de enorme prijsstijgingen

van voedsel. Er worden veel verschillende factoren aangeduid als

oorzaken, zoals mislukte oogsten door klimaatsverandering,

verminderde voedseloogsten door verandering van gewassenteelt

speciaal voor biobrandstoffen, stijgende olieprijzen en de dalende

dollarkoers. Echter in Bangladesh is het met name de natuur die

verantwoordelijk is voor de astronomische prijsstijgingen van

levensmiddelen. Zware overstromingen in de zomer van 2007 die

het laagliggende Bangladesh meerdere malen geheel onder water

hebben gezet en supercycloon Sidr die in november 2007 dertig

procent van het land volslagen verwoestte hebben ervoor gezorgd

dat de voedselprijzen meer dan verdubbeld zijn in minder dan een

jaar tijd.

Werkzaam in een sloppenwijk maken wij in het Sanjeevani Centrum

van dichtbij mee wat de impact is van de prijsstijgingen op arme

families. Op dit moment is Stichting The Banyan Trust bezig met de

uitvoering van een voedselsurvey op verzoek van de Europese

Commissie Vertegenwoordiging (ambassade), die ons gevraagd

heeft om bij de families van de Sanjeevani-kinderen te informeren

hoe hun leven wordt beïnvloed door de hoge voedselprijzen. Aan

de hand van deze vragenlijst worden ons tragische patronen

duidelijk: ouders kunnen hun gezinnen dikwijls niet meer voldoende

te eten bieden en een groot aantal van hen heeft het aantal

dagelijkse maaltijden al verminderd van drie naar twee. Veel van de

ondervraagden hebben zelfs vaak regelmatig een vol etmaal niks te

eten. Hun beroep is in veel gevallen ricksja-rijder (fietstaxi), dagloonarbeider

in de bouw of ze zijn bedelaars. Er zijn soms dagen

waarop ze niets verdiend hebben, waardoor er geen eten kan

worden ingekocht voor de familie. Waar voorheen gemiddeld 70%

van het inkomen aan voedsel werd besteed, is het nu bij verreweg

de meeste ondervraagden 120% - 140%, wat betekent dat ze in rap

tempo schulden aan het opbouwen zijn – in veel gevallen bij

schuldeisers met torenhoge rente. Vis, vlees en eieren eten ze nog

maar heel zelden, groenten steeds minder en fruit helemaal nooit

meer. Medicijnen kunnen ze zich niet langer veroorloven en in veel

gevallen zijn kinderen van school gehaald, omdat het schoolgeld van

€ 1,00 - € 1,50 per maand niet meer kan worden betaald.

Een goed voorbeeld van de schrijnende omstandigheden waarin de

kinderen van Sanjeevani leven is het verhaal van Harun:

Harun is ernstig geestelijk gehandicapt. Tijdens het bedelen is hij

twee jaar geleden aangereden door een bus, waardoor hij niet meer

kan lopen en zijn geestelijke toestand verder is verslechterd. Harun

komt alleen maar buiten om zijn familie te helpen met bedelen –

zijn vader legt hem dan aan de kant van de weg neer met een plastic

schoteltje naast zich. Harun is sinds kort opgenomen in

Sanjeevani’s outreach programma en meerdere malen per week

komt iemand bij hem kijken, doet oefeningen met hem,

verzorgt zijn doorligwonden en praat met zijn ouders. De

familie van Harun zijn bedelaars voor de kost en zij wonen met

z’n zevenen in gammel hutje opgetrokken uit plastic zeil,

golfplaten en rieten matten. Hun gemiddelde, gezamelijke

maandelijkse inkomen is € 25. Per maand geven zij aan voedsel

voor zeven mensen echter meer dan € 36 uit en dat betekent

dat zij bezig zijn zich diep in de schulden te steken. Vaak eten

ook zij hele dagen niet.

Harun (midden) en zijn familie.

Voor mensen zoals de familie van Harun heeft Sanjeevani

besloten om een “Rijstbank” te beginnen. Het is vooral de

enorme prijsstijging van rijst van 125% sinds vorig jaar zomer,

die arme mensen het leven zo moeilijk maakt. Sanjeevani is van

plan om rijst in te kopen om die voor een gesubsidieerd bedrag

te verkopen aan de families van de Sanjeevani-kinderen. De

rijst zal aangeboden worden voor de prijs die er in 2006 voor

werd betaald, voordat de excessieve prijsstijgingen begonnen.

Deze subsidie zal op maandbasis enige ruimte gaan creëeren op

de uitgavenbalans van deze families en zodoende zullen zij

weer in staat zijn om beter te eten, om medicijnen te kunnen

kopen in geval van ziekte, om een eind te maken aan het

alsmaar opdrijven van hun schulden en deze zelfs geleidelijk te

kunnen gaan aflossen. Dit initiatief zal 3 maanden duren en

hopelijk afhankelijk van de beschikbaarheid van fondsen

telkens met 3 maanden verlengd kunnen worden. Wij

verwachten dat de Sanjeevani Rijstbank op maandbasis om en

nabij € 300 gaat kosten en er zullen zo’n 175 mensen direkt van

profiteren. >>

Apanjan en Sanjeevani

zijn projecten van Stichting The Banyan Trust

Wij bieden structurele hulp aan meervoudig gehandicapte kinderen

die in erbarmelijke omstandigheden leven in India en Bangladesh.

Ons werk zou niet mogelijk zijn zonder de steun

van onze trouwe en enthousiaste donateurs.

Want zonder u zijn deze kwetsbare kinderen hulpeloos.

Dankzij u genieten zij nu een menswaardig bestaan.

Stichting The Banyan Trust

ABN/AMRO 52.70.17.353